bon anniversaire ანუ დაბადების დღის ფრანგული მილოცვა

მოკლედ ხვალ ჩვენი პღოფესოღის დაბადების დღეა (გასაიდუმლოებული)

თუმცა ჩვენ რისი ზე–ავანსეს ჯგუფის ბიჭები ვართ, რომ არ გაგვეგო როდის აქვს ჩვენს ჩეღ პროფ.–ს დაბ.დღე

და უკვე რამდენი ხანია დავგეგმეთ სიურპრიზი, რომელიც დღეს დაგეგმილისამებრ წარმატებით განვახორციელეთ

ოპერაცია : ბონ ანივეღსეღ

თარიღი : 6 თებერვალი, შაბათი

დაწყების დრო : 17:30 სთ

შეხვედრის ადგილი : გუდიაშვილის ქუჩა,

მონაწილეობდნენ: სვეტა, პიქსი, ენცო, მე–კატო, ანნანო (მეორე ა–ზე მახვილით), ეტატუნი, ლიკა, ნუცა; ასევე_ ბექა, თამთა და სხვანი (მე მაპატიეთ სახელების არასრული ნუსხისთვის)

სამიზნე : პროფ. თ.ე. (კოდური სახელწოდება _ “გურუ” )

მთავარი საგანი : ითი’ს ტორტი

მოქმედების კულმინაცია : სანტღ კულტუღელ ფღანსე ალექსანდღ დუმა

მოკლედ შევიკრიბეთ ნაწილი, ავედით და გამოვიტანეთ წინასწარ შეკვეთილი ჩვენი ტორტი ისეთი დიზაინით როგორიც გვინდოდა, ნუ ძალიან საყვარელი იყო (უკვე იყო),აი თვითონაც ნახავთ

ჰოდა, სასმისებიც შევიძინეთ და შეთქმულების რამოდენიმე მონაწილე ამ “იარაღებით” გავმაგრდით ეტატუნის სამფლობელოში–საჯარო ბიბლიოში; დანარჩენები კი გავუშვით გაკვეთილზე წესისამებრ.

დაგეგმილისამებრ შევიპარეთ დუმაში, მოვამზადეთ ჩვენი კოპწია ტორტი და დავაკაკუნეთ, დაკაკუნებაზე იქ შუქი ჩაქვრა(ნუ ცოტა დრეც მამენტ, რაღაც გაუგებრობა მოხდა–კურიოზი ფატქიურად), ტორტზე მაშხალები აინთო და შევიდააა

ნუ როგორც ამბობენ პროფ.ს ფერი შეეცვალა––მოულოდნელობისაგან და სიხარულისგან

ანუ სურპრიზი შედგა ბიჭებო, გიხაროდენ, თქვენ მაგრები ხართ

თან ისეთი მაგრები ვართ , რომ როგორც პროფმა გვისურვა სწორედ იქ შევიკრიბებით ყველანი ერთად!!!

pelagiaa’s მორიგი კულინარული “ნაშრომი”

ხო ვიცი ვიცი წავიღე რა ტვინი ამ “პელაგიას კულინარიით”, მაგრამ ბლოგი ჩემია და რასაც მინდა იმას ვიზამ ))

მაშ ასე ეს იყო შაბათი დღე –30 იანვარი

შევიკრიბეთ 4ნი , ერთ–ერთის სამზარეულოში და ერთობლივად (მარტო ვერ დავიბრალებ სირცხვილია ისინიც წაიკითხავენ ) გავაკეთეთ ხინკლები

შეიძლება “მოხვევის” დიდი სპეციალისტი არა ვარ (სულ 2–ჯერ ვცადე და შევეშვი იმიტომ, რომ მახინჯნი გამომივიდნენ) მაგრამ მოკლედ ისეთი გემრიელი გამოვიდა და ისე მალეე

ჰმმმ, ეხლაც მინდა,მნამ–მნამ

სლოვაკეთი

ერთხელ ბორჯომში ჩავედი “დასასვენებლაd”, მე იქ დასვენების იდეა აზრად არ მომივიდოდა მოულოდნელად მეგობარს რომ არ დაერეკა და არ შემოეთავაზებინა მისი ნათესავის სახლში სრულიად უფასო  ”პრაბივანიე”, თავიდან კი ვფიქრობდი ბორჯომში რა უნდა გვეკეთებინა ჩვენ?! ჩვენები გვირეკავდნენ და ქილიკით გვეკითხებოდნენ აბა პენსიონერებო როგორა ხართ, როგორ ისვენებთო

მაგრამ მე და კაცელა რისი მე და კაცელა ვართ თუ ბორჯომშიც კი ვერ მოვახერხეთ “ჯიგრულად” გართობა და ეს სრულიად პენსიონერული და მშვიდი კურორტი ჩვენთვის სრულიად ხმაურიანი და აქტიური  გახდა.
ამ ერთკვირიანი სეჟუღის შემდეგ საკმაოდ დაღლილები ჩამოვედით (ფიზიკურად, თორე სულიერად ძალიან დასვენებულები:))

გასართობი ადგილები იყო ბორჯომის პარკი, ტყე და აუზი ( რომელიც ამ პარკის და ტყის გადაღმა იყო) და ჩვენი გამოგონილი ამბები თუ პერსონაჟები, რომელსაც აქტიურად ვთამაშობდით (ისე ოსკარი გვეკუთვნის რა ნამდვილად)
სათაურს ძალიან რომ არ დავშორდე მივუახლოვდები ძირითად ამბავს (მიუხედავად იმისა , რომ ახლა ვხვდები ბევრი სააინტერესო ფაქტის გახსენება შეიძლება)

ნასადილევს რაც არ უნდა დაღლილები ვყოფილიყავით ჩვენი მარშუტი იყო _ სახლიდან დაღმართი, პარკი, ტყეეე ––> აუზი ჰოდა ეს დაახლ. 2 საათის გზა იყო (შეიძლება ვაჭარბებ, მაგრამ საკმაოდ გრძელი); პირველ დღეს ისე დაგვღალა (თან ჩუმად მივდიოდით), ერთხელაც დავიწყე რაღაც ამბის  თხრობა და გზაც თითქოს დამოკლდა, ისე მალე ჩავედით, მერე სულ ამბებს ვყვებოდი ხოლმე

თანაც საკმაოდ გრძელ და ისეთ ამბავს, რომელზეც ბევრი არაფერი იყო სათქმელი, ხელოვნურად და საინტერესოდ (ნუ კაცელას თუ დავუჯერებთ) ვაგრძელებდი ანუ შორიდან ვიწყებდი..

ჰოდა ერთ–ერთი იყო სლოვაკეთზე:

(რადგანაც  სხვა ნაცნობებიდან ინტ. ნაცნობებზე გადავედი და სლოვაკელი ნაცნობის ჯერი დადგა და რახან უშუალოდ მასზე დიდი არფერი მქონდა მოსაყოლი დავაგრძელე ამბავი სლოვაკეთზე ამბის თხრობით)

სლოვაკეთის დედაქალაქი და ამავდროულად მისი უდიდესი ქალაქი––ბრატისლავაა; სლოვაკეთი პატარა ქვეყანაა ცენტრალურ ევროპაში (5 მლნ. მოსახლით); მეზობლები : ჩეხეთი და ავსტრია დასავლეთით, პოლონეთი_ ჩრდილოეთით; უკრაინა _აღმოსავლეთით და უნგრეთი სამხრეთით. არის ევროკავშირის, ნატოს, უნესკოს და სხვა საერთაშორისო ორგანიზაციების წევრი.

დღევანდელი სლოვაკეთი დამოუკიდეებელი გახდა 1993 წლის 1 იანვარს (რა ახალი წელი ქონდათ! )

(Sengenis qveyanaa sloveniasTan erTad?!)

მთიანი ქვეყანაა (კარპატის მთათა სისტემა ), აქვე არის ტატრას მთები თავისი უმაღლესი მწვერვალებითურთ. პოლონეთის საზღვართან არის ტატრას ცნობილი და პოპულარული სათხილამურო კურორტი და ლამაზი ტბები და ველები; აქვე არის სლოვაკეთის ყველაზე მაღალი სიმბოლური მთა _ კრივანი.

სლოვაკეთის მოსახლეობის ძირითადი ნაწილი სლოვაკია, დაახლ. 9 % უნგრელი, სხვა უმცირესობებია: ბოშები, უკრაინელები; სლოვაკური ენა სლავური ენების ჯგუფს მიეკუთვნება; სლოვაკელების უმეტესობა კათოლიკეა, მცირე პროცენტი არარელიგიური ან ათეისტი, 5 % პროტესტანტი და  5 % მართლმადიდებელი; მეორე მსოფლიო ომამდე მოსაახლეობის დაახლ. 1.5 % ებრაელი იყო, ფაშისტების გენოციდის შემდეგ კი მხოლოდ 0,4 %.

სლოვაკეთი დაყოფილია “რეგიონებად” (“ქვეყნებად” _ krajov); თითოეულს სხვადასხვა ხარისხის ავტონომია აქვს.

ეკონომიკა სააკმაოდ ყვავის, უმუშევრობის პროცენტი დაბალია; წამყვანი ეკონომიკაში არის მომსახურების  სფერო და ინვესტიციები; ასევე  წარმოება (მანქანის წარმოება (აქ არის ფოლცვაგენის, პეჟოს და კია მოტორსის ქარხნები); აქვე აქვს ქარხანა სონის და სამსუნგს.

ტურიზმი :

საინტერესო ქვეყაანაა თავისი მთიანი ლანდშაფტით, გამოქვაბულებით, შუასაუკუნეების ციხეებით დაქალაქებით, ფოლკლორით, მინერალური წყლების და სათხილამურო კურორტებით. ტიპიური სლოვაკური სუვენირები არის თოჯინები  სლოვაკური ფოლკლორული კაბებით, კერამიკული და “ხრუსტალის” საგნები, ხის ნაკეთობები, fujaras (ფოლკლორული მუს. ინსტრუმენტი).

ჰოდაა ამ ქვეყანაში ცხოვრობს ეს ბიჭი პიტერა, რომელსაც უყვარს ლაშქრობები, მოგზაურობები, ველოსიპედი, თხილამურები ჰოდა ბევრსაც მოგზაურობს; იმდენი ვწერე სლოვაკეთზე  ,რომ გადამავიწყდა კიდეე რა მოვუყევი ამ ბიჭზე;  facebook-ზე გავიცანი და იქ ვმეგობრობთ, ის მიზიარებს თავისი მოგზაურობის შთაბეჭდილებებს, მე კი აქაურ ბანალურ ამბებს, ესაა და ეს.

ახლა კი დავბრუნდეთ 2010 წელში; ეხლახანს მისგან ვრცელი წერილი მომივიდა  “georgia on my mind”–ო; ჯერ კიდევ მაშინაც იყო დაინტერესებული საქართველოთი; მაგრამ ეხლა უფრო აქტიურად დაინტერესდა სხვადასხვა საიტებიდან “შეისწავლა”, იცის სვანეთის, ყაზბეგის (მაღალ მთებს უმიზნებს როგორც ჩანს) შესახებ, სათხილამურო კურორტები, ბათუმი; ქართული ღვინო;მაშინ თბილისამდე ბილეთის სიძვირეზე წუწუნებდა; ეხლაც არ გაიაფებულა, მაგრამ დაახლ. 350 ევრომდეა რაღაც რეისი და მეკითხება ადგილობრივ ხარჯებს ჰოსტელის, ტრანსპორტის, ცხოვრების და ა.შ. ეს ყველაფერი საკმაოდ იაფია, აი გზა ჯდება ერთადერთი ძვირი; კიდე იმაზე წუხს რომ არა მგონია აქედან ვინმე დავითანხმო წამოსვლაზეო (ანუ მარტო მოგზაურობაზე დარდობს) და მე ვანუგეშებ არ იდარდო _ მაგან არ იცის ქართველები რა მეგობრობას გაუწევენ სტუმარს და არავითარ მარტოობას რომ არ იგრძნობს.

პარიზში მასპინძლობა ვინც გამიწია ის კაცი საკმაოდ დიდი მოგზაურია, ბევრ “ეგზოტიკურ” ქვეყანაშია ნამყოფი და ბევრი ასეთივე ქვეყნის კულტურა და ენა იცის და აინტერესებს, ეხლა ტაილანდშია მგონი და იქიდან საქართველოში აპირებს. საქართველოთი ზე–დაინტერესებულია ; მოკლედ გიდობის სპეციალობას დავეუფლები და კიდე ჩემი english და french უნდა დავხვეწო თორემ ასე ვერ გავფრინდები.

ჰუუჰ  პელაგიას ისტორიაში ყველაზე გრძელი პოსტის და–სა–სრუ–ლი !

en retard

les photos pour bonne humeur

ლამაზი დღეები იყო
გარეთ სიცივე, შიგნით სითბო, ბუხარში ცეცხლი, ახალი წლის განწყობა …

მითების მსხვრევა

მითია––ყველაში და ყველაფერში უნდა დაინახოთ პოზიტიური

გუშინ დილით რადიო უცნობმა მითხრა ამერიკელი ფსიქოლოგების ახალი კვლევის შედეგები–თურმე სულაც არ ყოფილა კარგი ყველაში და ყველაფერში კარგის ძიება…თურმე ისინი ვინც ყველაფერში პოზიტიურს ხედავენ და არწმუნებენ თავის თავს რომ აი ეს ცუდია ,მაგრამ აი ეს ხომ კარგი აქვს ,მომღიმარი სახით, ბევრად უფრო დეპრესიულები არიან საბოლოო ჯამში

ანუ გამოდის რომ რა?!–– დილით გაღვიძება ბაგეებზე ღიმილით და თავში აზრით––რა ლამაზი დღეა,რა კარგია ცხოვრება! (მიუხედავად იმისა რომ ფარდები დაშვებულია ან სულაც გარეთ ჯერ კიდევ სიბნელე და მოჟამულობაა…)

მერე წამოდგომა, სარკეში ჩახედვა თავის დარწუმენაბა რომ ძალიან ლამაზი ხარ და ბედნიერი და წინ ბედნიერი დღე გელის…ეს ყველაფერი ბულშეტია?!

რაღაც არ გამოგივა––ოო არაუშავს ,გაიღიმე, ყველაფერი წინაა, გამოგივა, ნახე მაინც რა კარგია ცხოვრება!

ყველაფერი ეს ბულშეტია!

ადრე გამოუსწორებელი ოპტიმისტი ვიყავი ეხლა კი მგონი გამოსწორებადი მაგრამ მაინც ოპტიმისტი ვარ და საერთოდ….

ამბობენ რომ ნეგატიური თვალთახედვა ენეგიას გვართმევს , პოზიტიური კი პირიქით––გვავსებს ენერგიით

მოკლედ არ ვიცი, მაგრამ ერთი რამე ვიცი––ამიერიდან ნაკლებად ოპტიმისტი ვიქნები! და ნეგატიურს კარგად დავინახავ!!!!

Breaking of myths

Myth _ in everyone and in everything search positive

Yesterday in the morning radio “ucnobi” (stranger) told me the results of american psychologist ‘s new research_ It turns out that it’s not good to search in everything someth. Good… it seems that they who see in everything positive and assure oneself that something is bad, but here-that is good, with smiling face, they r much more depressive finaly.

So what? _ awaking process with smile on lips and idea in the head_what a beautiful day, how wonderful is life! (in spite of fact that curtains r dropped or outside is still dark ..)

After_getting up, watching on urself in mirror and assuring urself that u r very beautiful and happy and will have happy day… is all this bullshit?!

Something is wrong__ooo doesn’t matters, smile, everything is gonna be alright, u can do it, see however how wonderful is life!

All this is bullshit

Autrefois I was incurable optimist (optimiste incurable) mais maintenant je pense que je suis curable mais quand meme—optimiste

And in general there is saying: negative point of view is taking from us energy , positive _vica-versa_ nous nous replissons d’energie.

Bref je sais pas , mais c’est que je sais c’est _desormais je serai moins optimiste! and will see much better all negative!!!

ცვლილება # 1

მოკლედ დაახლ. 12–13 წლიდან აი ასე მიკეთია ბეჭდები ჩემს თითებზედა, ხან ერთით ერთი ან ერთით ნაკლები

მიუხედავად იმისა რომ ყველანი მეუბნებოდნენ ამ თითზე არ შეიძლება იმ თითზე არ შეიძლება

ვეკითხებოდი––რატო?  _ იმიტომ…ჰმმ იმიტომ რა პასუხია,არაფერს მიხსნიდა ესე რომ არხეინად მეკეთა

გუშინ წინ საღამოს კი საიდანღაც აზრი დამებადა მომეშალა ეს ადათი და ბეჭედი მეტარებინა მხოლოდ მარცხენა არათითზე (ისე არათითი რატო ქვია, ყველაზე მეტად ეგ თითი მესიმპატიურება,არათითი არა ისა!)

changement # 1

bref, Presque de l’age de 12-13 ans je portais les bagues sur mes doigts, parfois une plus ou une moins.

malgré que tout le monde me disait qu’on ne peut pas baguer au ce doigt, on ne peut pas au ca.

je toujours demandais- pourquoi? _ parce que ! hmm “parce que”—c’est pas reponse, ca explique rien, alors j’avais les bagues aux doigts librement, sans souci.

le jour avant hier une pensée m’a traversé l’esprit__ supprimer ce coutume et baguer seulement au doigt de annulaire

New 2010 Year’s resolution

1.  საფრანგეთის ბევრი ქალაქის საუნივერსიტეტო კლინიკაში (მინიმუმ 3–ში მაინც) გავაგზავნო დოსიე

* ძალიან შევეცადო!

2. შევაგროვო ფული  ნოუთბუქისთვის(დაახლ. 800) და რეზიდენტურის (დაახლ. 700)

3. არ დავივიწყო ფრანგული!!! _ ვიკითხო ფრანგულად, ვუსმინო RFI–ის რეგულარულად, ვუყურო ფრანგულ ტელე–ემისიონებს; ვეკონტაქტო ნატიურ ფრანგებს

3. მონ შეღი _ ?! კითხვის ნიშნები წავშალო

4. წარმატებები ყარამანასთან, თემა–– play da child development, case rapport

6.  შეიძლება ვიფიქრო სხვა სამსახურს ძებნაზე, სადაც მეტი ხელფასი იქნება ან პროფესიულად დამაკმაყოფილებს და იყოს ნაკლები ხელფას

7. შევისწავლო თხილამურებით სრიალი და ფიგურული სრიალი , დავივიწყო შიში!  (ეს 2010 წლსი ბოლსთვის)

8. ……… : P

9. DALF C1 –ის მოსამზადებელზე ჩაწერა და დაახლ. მაისში ამ გამოცდის წარმატებით ჩაბარება!

10. რეგულარულად ვაკეთო პრესები და/ან სხვა ვარჯიშებიც ან უკეთეს ვარიანტში ვიარო აუზზე!

11. დათბობისკენა პერიოდში ფორუმელ/კარაველ–მოლაშქრე მეგობრებთან ერთად წავიდე ხევსურეთში მუცოში ან სვანეთში და ზაფხულში ბოლო–ბოლო “კარვებით ზღვაზე ” მოვაწყო (ოღონდ ეს პუნქტი იმ შემთხვევაში თუ შეყვარებული მეყოლება)

1.  envoyer et faire contact avec plusieurs (min.3) CHU de differantes villes de France.

* essayer fortement !

2. accumuler l’argent pour l’ordi portable  et payment d’études

3. ne pas oublier français –> lire en français, écouter RFI réguliermenet, regarder télé-emissions en français. communiquer avec locuteur  français natif

4. …….

5. reussir avec prof. kharaman, faire sujet sur– play and child’s developement; case rapport

6. peut-être chercher autre poste de travail, ou sera plus haute rémuneration

7. apprantisage du ski ou/et patinage artistique– oublier la peur! (fin de 2010)

8. …

9. inscription pour preparation pour DALF C1 et passer cet examen avec succes!

10. faire reguulierment l’exercice de muscles abdominal  ou/et les autres exercices ou en meilleur cas–aller a la piscine

11.   by begining of warming aller with my friends from forum.ge and karavi.ge to Khevsureti,Muco or Svaneti and in summer , FINALLY, faire “camping in seaside” (but this paragraph will be done only in case if for that time i’ll have bf)

2009 წლის შედეგები

2009 წელიც მიწურულა და ახალი 2010იც შემოსულა, ისე რომ ნორმალურად გააზრებაც ვერ მოვასწარი

ესეთი რამ პირველად შემემთხვა––ბოლომდე ვერ ვგრძნობ რომ უკევ ახალი წელია

ამ დღეებში ვიღაცამ თქვა და მომეწონა––ყველას გვიხარია ახალი წელი და თან ვყვებით,მაგრამ “ნა კანუნე ნოვოვო გოდა” არავის გვახსოვს ძველი წელი, არადა რა დაგვიშავა, საკადრისი გაცილება არ უნდა მოვუწყოთ და მადლიერები არ უნდა ვიყოთ?!––კიიიი

ჰოდა მეც ფრიად კმაყოფილი ვარ გასული წლის

შევეცდები ჩამოვწერო მეტ–ნაკლებად თუ ძალიან კარგი ამბები , რა თქმა უნდა მთელი 365 დღე ვარდისფერი ვერ იქნება,მაგრამ….

I. არც ისე კარგად დაიწყო ,მაგრამ კარგად გაგრძელდა––ეს ბლოგი წლის დასაწყისში დავიწყე და ახალ წელს ზედიზედ 2 ცუდი ამბავი მქონდა აქ გაჟღერებული 1. http://pelagiaa.wordpress.com/2009/01/03/წლის-პირველი-სამწუხარო-ა/   2. http://pelagiaa.wordpress.com/2009/01/04/წლის-მეორე-სამწუხარო-ამბ/

ეს უკანასკნელი ჩემთვის მართლა დიდი იმედგაცრუების და ტკივილის დღე, კვირა თუ თვე იყო,აღარ ვიცი

II. ბევრი მეგობარი თუ ჯუსთ ნაცნობი ჩემს ირგვლივ დაწყვილდა

III. ყველაფერს არ გავიხსენებ და არ დავწერ,მაგრამ ყველაზეძირითადს კი დავწერ :ეს უკავშირდება ფრანგულს;

საელჩოს და დიუმას ცენტრის მიერ გამოცხადებული კონკურსი, მონაწილეობა, ხუთეული და ბოლოს გამარჯვებული––მე! პრიზი––პარიზი 1 კვირით ))

IV. სამედიცინო უნი–ს საერთაშორისო ურთ.–თა სამსახურის კონკურსშიც ვივაჟკაცე და ამ ზაფხულს–ტულუზა მელოდება 2 თვით, პედიატრიული ნეფროლოგია და ბევრი საინტერესო რამ

ანუ

V დადგა ზაფხული– ყველა ზაფხული რაღაცით კარგი მაქვს ხოლმე, მაგრამ 2009 წლის ზაფხული მართლა ყველაზე საუკეთესო იყო––პირველი ფრენა, პირველად ევროპაში, ღმერთო ჩემო რამდენი პირველი რამე მოხდა ამ ზაფხულს იქ!!!  :)….პირველად––ტულუზაში, პირველად –ამდენი ფრანგის გარემოცვაში, პირველად –ამდენი ფრანგულის მოსმენა და ჩემი ფრანგული ჟღურტული, პირველად ––პარიზში, პირველად––ლუვრში, პირველად–ეიფელი, პირველად–სენა, პირველად–მონმარტი, პირველად––ლუიზას ხეობის ზღაპრული სასახლეები, პირველად––ბარსელონა, პირველად ––ხმელთაშუა ზღვის მარიალიან წყალში განავარდება….უი ყველაზე ყველაზე პირველი დამავიწყდა––პირველად 2 წლიანი ურთიერთობის შემდეგ რეალური შეხვედრა (ები)––მონ შეღისთან!!!!! ყველას არ ჩამოვთვლი…

V. პირველად სამსახური, რომელშიც უკვე თითქმის 3 თვეა ვარ ( ანუ აქამდე ასე ხანგრძლივად არსად გავჩერებულვარ)

არ ვიცი მოკლედ..მარტო ფრანგული ივლისი–აგვისტო–სექტემბერი მეყოფა რომ 2009 წელი აქამდე არსებულთა შორის საუკეთესოდ დავასახელო

თუმცა იმედგარუებებიც მქონდა, ბევრი, თუმცა ცუდის გახსენება არ მიყვარს!!!!

1 თვის წინ დასაწერი

ვერ ვგრძნობ რომ უკვე დიდი ვარ

ხელშემწყობი მიზეზებიც მაქვს :

ზომებით პატარა ვარ

გარეგნობითაც პატარას ვგავარ (გავხარო და რა ვიცი, ყველა ესე მეუბნება და მეც ლამის “დავიჯერე” რომ პატარა ვარ )

არადა 25 წლის ვარ , ღმერთო ჩემო , საუკუნის მეოთხედის, ხო უნდა შევიცვალო, გავხდე ქალი და არა მეგ რაიანისებური “girly women”, ეგეც არა ვარ, ნუ მოკლედ არ ვიცი, რაღაც თვითგვემის ხასიათზე მოვედი ეხლა

ალბათ ქვეცნობიერად ჩემი მენეჯერის გუშინდელი ნაამბობი ჩამყვა (ეს პოსტი დაახლ. 1 თვის დაძველებისაა, ჯუსტ არ მინდოდა 2010 წელში გადამეტანა 2009 წლის ფიქრები) : მე მეუბნებოდნენ იმიტომ დარჩი გაუთხოვარი რომ თავი სულ პატარა გეგონაო და ვერ ხვდებოდი რომ უკვე დიდი ხარო

უცებ ისე გამკრა, ..უცებ თავი ჩემი ამოვიცან! )))

ბავშვობისას მეგონა რომ 23 წლისას გავთხოვდებოდი, გამოთლილი მქონდა I ბავშვი როდის მეყოლდებოდა, II როდის და მესამე, ისიც მქონდა გათვლილი 30 წლის რომ ვიქნებოდი რომელი რამდენი წლის იქნებოდა და ა.შ. ..ათასი სისულელე.

თუმცა 23 წლისას ___მე და გათხოვება?! :O მაგაზეარც მიფიქრია, რა სისულელეა, რა დროსი ჩემი გათხოვებაა–თქო!

ჰოდა ესეე

ჰო მთავარი რატო წამოვიწყე ეს საუბარი_ როგორ შევიცვალო არ ვიცი, ანუ როგორ გავხდე უფრო ქალური რომ ბავშვად აღარ აღმიქვან ?! ვოტ ვ ჩო ვაპროს და ნეტ ატვეტოვ

I don’t feel that I’m already big

I’ve reasons: I’m little by sizes, by appearance (everybody tells me and I’m already used to and “believed” that I’m little)

But I’m 25 years old, oh my god, ¼ of century!, yap I’ve to change and be more woman and not like meg ryan “girly women”.. I don’t know, I’m on mood of selfjudging

Maybe it’s my manager’s yesterday words sunconsiously in my mind(this post is about 1 month old, just i didn’t want to bring 2009 year’s thoughts to 2010)  :”they tell me u r celibataire cos u r feeling always that u r little and never got that u r big enough deja”

I saw me in same situation!..

In teen age I was imagining that I’ll get merried in 23 y, I had counted when I’ll have I child, when II and III, I had even prevu eaches age when I’ll be 30 etc, lot of stupid things..

But when I was 23__ me and mariage?! :O I didn’t even thought about it! What a rubbish, nonsense !

….Yeah and a main thing_i don’t know how to change how to become more womanly women, and people doesn’t see in me a child?! Here the question and no answer J

“მიყვარხარ”

დილას ვფიქრობდი და ესეთი ლამაზი და მდიდარი ენა გვაქვს და ნუთუ უკეთესი ვერაფერი ვერ მოიფიქრეს ამ შესანიშნავი გრძნობის გამოსახატად?!

ყ–ხ–ვ–რ– თანხმოვნების რაღაც უშნოდ მჟღერი კომბინაცია შეიყარა, არადა ისეთი სიტყვაა უნდა გიყვარდეს მისი წარმოთქმა

ამიტომაც ქართველი ვერ შევიყვარე აქამდე ალბათ, ჩემი ქვეცნობიერი ამის ქართულად წარმოთქმას ერიდება

მიჯნურობა, ტრფობა ეს ორი სიყვარულს მირჩევნია მე პირადად

მაგრამ არაპრაკტიკულია, როგორ უნდა თქვა ––მე შენ გეტრფი  ან/და მე შენ გმიჯნურობ (თუ რა ვიცი როგორცაა)

ეხლა ვნახოთ სხვა ენებზე როგორ ჟღერს

Ek het jou liefe ––აფრიკული რომელიღაც ენით პირდაპირ მე მიხსნიან სიყვარულს _ ეკ ჰეტ ჯუ ლიეფე–ო )))

Ana Behibak —არაბები ვიღაც ანას ეტრფიან

Obicham te–– ობიჩამ ტე––ბულგარული––ვითომ კარგად ჟღერს?

ეს ტევი მლუ––ლატვია

я тебя люблю

Seni seviyorum  - თურქულადაც კი ძალიან კარგად ჟღერს–სენი სევიორუმ

და ნუ ეხლა კი ტოპ  ხუთეული:

I love you

je t’aime

ti amo

Eu te amo

Ich liebe Dich