ორიოდე სიტყვა კინოზე…


არის რაღაც მომენტები სულ პატარა მოქმედებები ან სიტყვები კინოში რაც სასიამვნო გრძნობას გვიჩენს. რატომ? იმიტომ რომ არის ამაში რაღაც ჩვენეული…ვგრძნობთ თითქოს ეს ჩვენც შეგვიძლია გავაკეთოთ, ან იგივეს ვიზამდით ამა თუ იმ გმირის ადგილზე ან ვიტყოდით ან უკვე ვთქვით და გავაკეთეთ

 before-sunset-11

”მომწონს როგორ ცდილობ შენი გაყინული ფეხები ჩემზე გაითბო”..

”მიყვარს როცა ვგრძნობ მის მზერას როცა  სხვაგან ვიყურები”…

ბევრი სხვა ფრაზა ან მომენტია მსგავსი, ეხლა არ მახსოვს.

”წვიმის კაცი” მეუბნებოდა ხოლმე რაიმე რომანტიული ფილმის შემდეგ როცა ვეტყოდი- ასე მხოლოდ ფილმებში ხდება,–კეკიიი გაიგეე და დაიჯერე ,რომ ეს რეალობაა რაც კინოში ხდება ის შეიძლება რეალობაშიც მოხდეს

არ ვიცი მაშინ სასტიკად არ მჯეროდა ამის და სულ ვეკამათებოდი, ეტყობა მაშინ უფრო რეალისტი ვიყავი, ეხლა თითქოს ეჭვი მეპარება და მინდა /დავიჯერო რომ მართალი იყო

 

თუმცა სულელი არა ვარ, ანუ იმის თქმა მინდა — საიდან მოდის კინოები, როგორ წერენ სცენარისტები კინოს სცენარს, რა თქმა უნდა რეალური ცხოვრებიდან! რა თქმა უნდა ალამაზებენ შეიძლება მეტნაკლებად აზვიადებენ კიდეც რეალობას, მაგრამ მაინც რეალური ყოველდღიური ცხოვრებიდან იღებენ სიუჟეტს

cinema001

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s