wedding party

dedicated to Lika (თავდაპირველად სწორედ მისი ჯვრისწერის მოლოდინში შევქმენი ეს ალბომი პირწიგნაკზე,ჰოდა ამ ბოლო დროს რაც ვიყავი იმათ შორის ყველაზე ორიგინალური ქორწილი იყო), ნუ ასევე ეძღვნება სხვა მექორწილეებსაც,ვისაც ამ ბოლო დროს ჰქონდა ქორწილი (და ჩამონათვალი  საკმაოდ დიდია)

ნუ მიძღვნა ხო,მაგრამ ძირითადად მაინც წინა პოსტების ხაზი მინდა გავაგრძელო და ბანალურად “my dream wedding parties” დავარქვა (იმიტომ რომ როგორც მე მჩვევია ხოლმე –ყველგან და ყოველთვის-მე და მხოლოდ მე!! ):))))

რა ძალიან simple , მომწონს!

http://www.pubsub.com/Real-Wedding-Kari-+-Marks-Garden-Wedding_Weddings-outdoor-wedding-real-weddings-hSDhb0TEkEs,j8mF57ezRGzE

my dream bathrooms

it must look like common room, there must be environment like in bedroom or           some other room, warm colors, warm walls, floor…decoration_pictures in                   frame,       mirrors, flowers…

 

 

 

 

 

ohh look at this, isn’t it lovely, little bit in old style, with fireplace, couch,

 

 

 

 


 

 

a la contemporaine ! :P, well it’s not so romantique not so lovely….but…

 

 

 

 

oh red bath with voile like bateau a voile! :)  chic

 

just i was passing by Juliana Moor’s flat in NY, and found her bathroom, well                somewhat nice, but with lot of angles (very rectangular)

 

 

 

 

 

 

 

 

cute

 

 

 

 

hehe, interesting and funny, somewhere in the forets house

welcome to my maisonette

here are some common elements of my dream house :)

profite!:)    enjoy! :)

it must be something kinda this

or that

well this one is very colourless and conservative :s i love more colorful and                  warm; but it seems that this house is somewhere out of centre-ville, in nature so,        it’s ok :)

or

obviously there will be garden with all those equipments:

with lovely statuies in every corner :)

ohh this one!

and will go out to coast to relax in

well as we talk about relax, here r some cute things where i will sleep :) after “bonne nuit” message :P

hehhe, no it’s not serious, it’s not my dreaming bed :P, it’s just for fun, maybe             for    my child if he will love “Pirates of Caribbean”


here most important is view from bedroom window :)_water


and ohhhh … :) ( exclamation of pleasure) ->

still dreaming…

:))))

but main is  love, when there is love i can lie on such bed

even in the forest :))))))

happy end

coming soon _ my dream bathrooms!

ტენგო…ტინგო…ტონგო…ტუნგო..ტანგო!

ტანგო ფილმებში , დავიწყოთ ისტორიულად უძველესიდან უახლესისკენ:

1. the four horsemen of the apocalypse (1921)  (რეჟისორები: Rex Ingram, Kevin Brownlow)

ტანგო ამ ფილმიდან

2. Tango bar (1935) ( John Reinhardt)

თამაშობენ :კარლოს გარდელი, როზიტა მორენო,კოლეტ დარვილი

ტანგო ამ ფილმიდან

3.  Adiós Buenos Aires (1938)   (Leopoldo Torres Ríos)

თამაშობდნენ : ტიტო ლუსიარდო, ამელია ბენჩე

მთელი ფილმი არის ესპანური მუზიკლი, ტანგოს რიტმებით.

4. Last Tango in Paris (1972)  ( Bernardo Bertolucci)

თამაშობენ: მარლონ ბრანდო, მარია შნეიდერი

ფილმი ამერიკელ ქვრივ კაცზეა, რომელიც “ჩაეფლო” სექსუალურ ურთიერთობაში პარიზელ ქალტან, რომელიც ეს-ესაა უნდა გათხოვდეს.მიდიან ტანგოს ბარში და იქ უყვება თავის ისტორიას.

ნუ აქ ტანგოს დიდი გამაიმუნებაა, მთვრალი ტანგო, ჰო და კიდე ბრანდო საშინლად მოექცა ტანგოს ჟიურის წევრ ფრანგ ქალბატონს :( ჰეჰე

5. Never Say Never Again (1983) (Irvin Kershner)

შონ კონერი, კიმ ბესინჯერი,

ჯეიმს ბონდი ტანგობს :)

6. The Tango Bar (1988) (Marcos Zúriñaga)

როლ ჯულია, ვალერია ლინჩი, რუბენ ხუარესი

7. Naked Tango (1990) (Leonard Schrader)

Starring: Vincent D’Onofrio, Mathilda May, Esai Morales, Fernando Rey, Cipe Lincovski, Josh Mostel, Constance McCashin

საინტერესო ისტორიაა დახლ. ისაა რაც წინა პოსტში აღვწერე ტანგოს ჩასახვასთან დაკავშირებით

ახალგაზრდა ქალი გემით სამხრ. ამერიკაში ბრუნდება, გონია,რომ თავი დააღწია ბევრად უფროსს ქმარს. თუმცა ბუენოს აირესის ბორდელში აღმოჩნდება

Naked Tango has achieved cult status for tango dancers.

პ.ს. ეს ფილმი აუცილებლად უნდა ვნახო

8. Scent of a Woman (1992) (Martin Brest)

ესეც ცნობილი ტანგო

დანარჩენს გავაგრძელებ უახლოეს მომავალში, I promise


Tango-ტანგო

XIX საუკუნეში ბუენოს აირესში თავი მოიყარა თავგადასავლების მაძიებლებმა,ავანტიურისტებმა და ჩვეულებრივმა ადამიანებმა მთელი მსოფლიოდან.პორტის პაბებში უკრავდნენ ბანდონეონზე (საკრავი გარმონისმაგვარი, ტიპიური არგენტინის და ურუგვაისთვის);

სხვები ჩხუბობდნენ, ქალები უბრალოდ უყურებდნენ, და აი ერთხელაც როცა  ქუჩაში მორიგი ჩხუბი-საქმის გარჩევა ატყდა,პოლიციაც გამოჩნდა, მუსიკოსებს არ  მიუტოვებით დაკვრა_ როგორმე ეს აყალმაყალი  საცეკვაო წვეულებად გაესაღებინათ , აი ასე (ზოგიერთი ლეგენდის თანახმად) დაიბადა ტანგო, როგორც ცეკვა ორი მამაკაცის . (თუნდაც მარტო ამიტომ უნდა გაიგოს ტანგოს მოცეკვავემ ,რომ ტანგოს ცეკვის დროს ყურებამდე დაკრეჭილი არ იყოს!, სახის გამომეტყველებას მე დიდ მნიშვნელობას ვანიჭებ, ჯერ სახის გამომეტყველებაში უნდა იგრძნობოდეს ტანგო და მერე მოძრაობებში! დღემდე ჩამრჩა_ ერთხელ ვნახე ტანგოს ცეკვავდა წყვილი, ჯერ ის არ იკმარეს, რომ საშინლად ცეკვავდნენ და სახე ქონდათ უაზროდ ბედნიერი და მხიარული თითქოს სამბას ფესტივალზე იყვნენ და სამბას ცეკვავდნენ!) ;თანდათანობით პოპულარული გახდა, ქუჩიდან კაფეებში გადაინაცვლა, ქალებმაც ისწავლეს. ბანდონეონის ხმას დაემატა ფლეიტა(პრინციპში სადაოა, ზოგი ამბობს რომ თავიდან ფლეიტა იყო და მერე დაემატა ეს მისტიკური საკრავი ბადნონეონი)გიტარა, ვიოლინო.. XX საუკუნის დასაწყისში გამოჩნდა ევროპაში,დებიუტი პარიზში ნამდვილი სენსაცია იყო, ვიღაცა მაშინვე ტანგოს თაყვანისმცემელი გახდა, ვიღაცა _მოწინააღმდეგე. გერმანელმა კაიზერმა ვილჰელმა აკრძალა ტანგო თავის სასახლეში,მაგრამ მთელი დანარჩენი ევროპა ტანგომ აღაფრთოვანა. როგორც კი ასეთი პოპულარობა მოიპოვა  ევროპულ სალონებში არგენტინის მაღალმა საზოგადოებამაც მიიღო და აღიარა ეს ცეკვა.

ტანგოს მუსიკა განიცდიდა არაპირდაპირ გავლენას აფრიკული საკრავების, კუბური მუსიკის, ანდალუზიური ტანგოსი…

მოკლედ ტანგოს დაბადების დღის დადგენა შეუძლებელია, თურმე ნუ იტყვით და კუბელებიც ედავებოდნენ ტანგოს თავიდან ჩვენთან უკრავდნენ და ცეკვავდნენო

ფატქი კი მაინც ისაა, რომ 1880 წლიდან იღებს სათავეს. ამ წლებში ბუენოს აირესში მრავლად იყო ბორდელები, სადაც ფრანგი, ესპანელი, იტალიელი, გერმანელი და პოლონელი ქალები მუშაობდნენ, მათი კლიენტებიც ძირითადად სხვადასხვა ქვეყნის იმიგრანტები იყვნენ, იქ ოჯახმიტოვებულები და აქ საშოვარზე ჩამოსულები.

მოგვიანებით ბორდელებმა ტრიოები დაიქირავეს სპეციალურად ტანგოს დასაკრავად, და ამან ხალხი კიდევ უფრო მოიზიდა და მთელი სანახაოებები ეწყობოდა,გაამართლა რა. ბორდელებიდან ნელ-ნელა უფრო მაღალ დონეზე ავიდა ტანგო.

ტანგოს პირველ კომპოზიტორად მიჩნეულია ვინმე ხუან პერეზი ავტორი კომპოზიციისა “Dame la lata”

ასევე ერთ-ერთი პირველი ტანგოი იყო “El Tero” და “Andáte a la Recoleta “

მაინც ყველაზე მნიშვნელოვანი ადამიანი ტანგოს (მუსიკის) ისტორიაში არის კარლოს გარდელი.

Casimiro Ain გამოჩნდა პირველად ოპერის თეატრის სცენაზე თავის ცოლთან ერთად როგორც ტანგოს მოცეკვავე და მერე იყვნენ _ რიკარდო გუირალდესი , ფლორენციო პარავინჩინი და ჯორჯ ნიუბერი (მე ბოდიში თუ არასწორად წარმოვთქვი, ესპანურად კითხვა არ ვიცი)

ტანგო არ არის ინდივიდუალური ცეკვა, მას აუცილებლად წყვილი ცეკვავს. ქალი, რომელიც ხიბლავს და აჯადოებს კაცს, კაცს კი მიყავს ცეკვა;

აქვე დავწერ ცნობილ თქმებს ამ ცეკვაზე (არ ვთარგმნი, თარგმანში იკარგება რაღაცეები):

ეს ძალიან საინტერესო რამ დაწერა ერთმა მოცეკვავე ქალმა, ტანგოს ცეკვის დროს არც ერთი წამი არა გაქვს დიალოგისთვის, თუმცა ტანგოს დროს ბევრ რამეს იგებ მამაკაცზე (წაიკითხავთ რას) ჰოდა ტანგოს ბოლოს კი შეიძლება აღმოაჩინოთ, რომ ამ კაცზე, რომელთანაც ესე ახლოს იყავით და ეს ზე-გრძნობიერი ცეკვა იცეკვეთ, მარტო ის იცით თუ რომელი ქვეყნიდანაა და რა ქვია :))

“In tango, the relationship between lead and follower, man and woman, is so intense and all consuming, that there is simply no time for small talk. The last man I danced with, I know more intricately in many ways than his lover: I know that he perspires in a tiny spot above his brow; that when the dance slows and our connection is tight, his breathing almost stops; that when my leg sweeps his, he arches his neck imperceptibly upwards; that when another couple got too close he subconsciously enclosed me in a protective embrace; and that his hand rested so delicately on the flesh of my back. Yet all I know about him are his name and his country of origin. Small talk is a luxury not afforded to us tango addicts.” – Anastasia Demaggio

to be a great lead, do not love the woman you dance with; rather, listen to the music and love it! Beautiful tango is a process of transference – your love for the music will be transferred to the follower, and she will be enchanted._John Vaina

beginners want to dance like intermediates; intermediates want to dance like advanced dancers; advanced dancers want to dance like the greats; but the greats always go back to basics.

Tango is the Everest of social dance. Impossible. Demanding. Intricate. And therefore irresistible.

Life is like Tango… sad, sensual, sexy, violent and quiet.

და ბოლოს…

warning: tango contains highly addictive ingredients, such as pain, pleasure, passion, excitement, connection, freedom, torment, and bliss. In seven out of ten cases it takes over a person’s life.(Naomi Hotta)

The “Tango Day” is celebrated in Buenos Aires on December 11th

შემდეგი პოსტები ისვე ტანგოს მიეძღვნება, იქნება მეტი ვიდეო ტანგოსთან დაკავშირებული, ტანგო ფილმებში და სხვა.

Le chevalier a la peau de panthère ანუ ვეფხისტყაოსანი(2)

I. HISTOIRE DE ROSTEVAN,
ROI DES ARABES

32 En Arabie était un roi heureux de par Dieu, Rostévan,
Grand, généreux, condescendant, aux nombreux chevaliers servants
Juste, clément, compréhensif, à la fois sage et bon vivant,
Lui-même guerrier sans pareil, interlocuteur captivant.

33 Le roi n’a guère d’héritier, mis à part une fille unique,
Astre, elle éclaire l’univers, avec les soleils communique;
À sa vue on perd la raison, l’âme et puis le cœur impudique.
Un sage au verbe foisonnant trouvera sa juste réplique.

34 Son prénom est à retenir: elle s’appelle Tinatine!
Le soleil s’éclipse devant sa naissante beauté mutine.
Le roi convia ses vizirs, calme, dispos, il leur destine,
Les asseyant à ses côtés, sa douce parole argentine.

35 Il dit: «Sur un point délicat je veux avoir votre conseil:
De la rosé à peine flétrie on ne perçoit plus le vermeil,
Une autre fleur tout aussitôt au beau jardin prend son éveil:
Pour nous le soleil est couché, la nuit se lève sans réveil.

32

იყო არაბეთს როსტევან, მეფე ღმრთისაგან სვიანი,
მაღალი, უხვი, მდაბალი, ლაშქარ-მრავალი, ყმიანი.
მოსამართლე და მოწყალე, მორჭმული, განგებიანი,
თვით მეომარი უებრო, კვლა მოუბარი წყლიანი.

33

სხვა ძე არ ესვა მეფესა, მართ ოდენ მარტო ასული,
სოფლისა მნათი მნათობი, მზისაცა დასთა დასული;
მან მისთა მჭვრეტთა წაუღის გული, გონება და სული,
ბრძენი ხამს მისად მაქებრად და ენა ბევრად ასული.

34

მისი სახელი – თინათინ, არს ესე საცოდნარია!
რა გაიზარდა, გაივსო, მზე მისგან საწუნარია.
მეფემან იხმნა ვაზირნი, თვით ზის ლაღი და წყნარია,
გვერდსა დაისხნა, დაუწყო მათ ამო საუბნარია.

35

უბრძანა: “გკითხავ საქმესა, ერთგან სასაუბნაროსა:
რა ვარდმან მისი ყვავილი გაახმოს, დაამჭნაროსა,
იგი წავა და სხვა მოვა ტურფასა საბაღნაროსა;
მზე ჩაგვისვენდა, ბნელსა ვსჭვრეტთ ღამესა ჩვენ უმთვაროსა.

36 «Je vieillis, de l’âge avancé le mal incurable m’atteint,
Le monde est ainsi, je mourrai aujourd’hui ou demain matin;
Quelle est la clarté que déjà l’ombre crépusculaire étreint?
Ma fille au trône montera, le soleil enviera son teint.»

37 Les vizirs de lui rétorquer: «Sire, pourquoi parler vieillesse?
Rosé déclose ne s’en va, on la sert, point ne la délaisse:
Son parfum, sa vive couleur surpassent tout par leur noblesse.
À la lune au déclin vit-on l’étoile reprocher faiblesse?

38 «Sire, ne dites pas ainsi, votre rosé n’est pas fanée,
Autrement justes, vos erreurs ne se sont jamais pavanées;
Mais les visées de votre cœur ne sauraient être profanées:
Soit la dompteuse du soleil au trône pour bien des années!

39 «Quoique femme, Dieu la désigne au pouvoir depuis la mamelle,
Elle sait régner, son esprit juge une cause et la démêle,
Comme le soleil, sa présence octroie à nos désirs flamme, ailes,
Les lionceaux naissent égaux de nature mâle ou femelle.»

36

“მე გარდასრულვარ, სიბერე მჭირს, ჭირთა უფრო ძნელია,
დღეს არა, ხვალე მოვკვდები, სოფელი ასრე მქმნელია;
რაღაა იგი სინათლე, რასაცა ახლავს ბნელია?!
ჩემი ძე დავსვათ ხელმწიფედ, ვისგან მზე საწუნელია”.

37

ვაზირთა ჰკადრეს: “მეფეო, რად ჰბრძანეთ თქვენი ბერობა?
ვარდი თუ გახმეს, ეგრეცა გვმართებს მისივე ჯერობა:
მისივე ჰმეტობს ყოველსა სული ტურფა ფერობა.
მთვარესა მცხრალსა ვარსკვლავმან ვითამცა ჰკადრა მტერობა?!

38

“მაგას ნუ ჰბრაძანებთ, მეფეო, ჯერთ ვარდი არ დაგჭნობია,
თქვენი თათბირი ავიცა სხვისა კარგისა მჯობია;
ხამს განაღამცა საქმნელად, რაცა თქვენ გულსა გლმობია:
სჯობს და მას მიეც მეფობა, ვისგან მზე შენაფლობია.

39

“თუცა ქალია, ხელმწიფედ მართ ღმრთისა დანაბადია;
არ გათნევთ, იცის მეფობა, უთქვენოდ გვითქვამს კვლა დია;
შუქთა მისთაებრ საქმეცა მისი მზებრ განაცხადია.
ლეკვი ლომისა სწორია, ძუ იყოს, თუნდა ხვადია”.

(AVTANDIL-ავთანდილი)

40 Le jeune Avtandil est spaspeth et fils de l’amir-spassalar,
Cyprès élancé, du soleil et de la lune il a les dards,
Encore imberbe, du cristal il est la lumineuse part;
L’armée des cils de Tinatine occit le preux, le rend hagard.

41 Au fond du cœur dissimulé, il porte un amour indicible,
L’éloignement brouille sa vue et pâlit la rosé sensible;
Présente, son aimée le brûle et ce mal est irréversible.
Pitié pour l’homme dont le cœur au tir de l’amour sert de cible!

42 Quand le roi ordonne l’accès de sa fille à l’étât de reine,
La joie s’empare d’Avtandil, les feux contenus le reprennent;
Il se dit: «Je verrai souvent ma cristalline souveraine,
Serait-ce un remède à mon mal qui ma pâleur enfin refrène?»

43 Le peuple d’Arabie apprend la volonté du grand monarque:
«Ma Tinatine désormais de l’Etat gouverne la barque.
Je l’ai voulu. Que son soleil chasse les ténèbres opaques!
Voyez la magnanimité dont le sceau sublime la marque!»

40

ავთანდილ იყო სპასპეტი, ძე ამირ-სპასალარისა,
საროსა მჯობი ნაზარდი, მსგავსი მზისა და მთვარისა,
ჯერთ უწვერული, სადარო ბროლ-მინა საცნობარისა;
მას თინათინის შვენება ჰკლევდის წამწამთა ჯარისა.

41

გულსა მისსა მიჯნურობა მისი ჰქონდა დამალულად;
რა მოჰშორდის, ვერ-მჭვრეტელმან ვარდი შექმნის ფერ-ნაკლულად;
ნახის, ცეცხლი გაუახლდის, წყლული გახდის უფრო წყლულად.
საბრალოა, სიყვარული კაცსა შეიქმს გულ-მოკლულად!

42

რა მეფედ დასმა მეფემან ბრძანა მისისა ქალისა,
ავთანდილს მიჰხვდა სიამე, ვსება სჭირს მას აქ ალისა;
თქვა: “ზედა-ზედა მომხვდების ნახვა მის ბროლ-ფიქალისა,
ნუთუ მით ვპოვო წამალი მე ჩემი, ფერ-გამქრქალისა!»

43

არაბეთს გასცა ბრძანება დიდმან არაბთა მფლობელმან:
“თინათინ ჩემი ხელმწიფედ დავსვი მე, მისმან მშობელმან;
მან განანათლნეს ყოველნი, ვით მზემან მანათობელმან.
მოდით და ნახეთ ყოველმან შემსხმელმან, შემამკობელმან!»

——————-


Le chevalier a la peau de panthère ანუ ვეფხისტყაოსანი

Chota Roustavéli

il se réfère à la reine Tamar magnifiée par le poète. Il en résulte que Chota de Roustavi vécut vers la lin du XIIe et au début du XIIIe siècle.

L’étranger à la peau de panthère, aperçu de loin par le roi d’Arabie Rostévan, son capitaine Avtandil et sa suite pendant une partie de chasse, se montrera un rude adversaire au combat. Pourtant son cœur est vulnérable et, assis au bord de l’eau, il verse des larmes à flous.

Fuyant le commerce de ses semblables, le Chevalier éperonne son coursier et disparaît en un clin d’œil, méprisant l’invitation de se rendre auprès du roi des Arabes et malmenant ses guerriers. L’orgueil de Rostévan en souffre et sa curiosité demeure insatisfaite.

Par amour filial et afin de contenter son père, Tinatine envoie Avtandil à la recherche de l’inconnu. და ა.შ.  http://sisauri.tripod.com/lit/french/roustaveli.html

PROLOGUE

1 Celui qui créa l’Univers par Sa puissante volonté,
Insufflant aux êtres, des deux, l’esprit divin et la bonté,
Nous donna le monde aux couleurs multipliées à volonté.
De Lui détient tout souverain son image et sa royauté.

2 À Ton image, unique Dieu, en toutes choses l’on s’attend,
Accorde Ta protection afin de bafouer Satan,
Initie-moi au fol amour qui de mortels enlaça tant,
Soulage-moi de mes péchés que l’au-delà n’efface à temps.

3 Guerrier au sabre et bouclier, lion vaillant, soleil ou ange,
Gardant Tamar aux joues-rubis, cheveux-torrent de jais où nage
Le regard indiscret, comment oser élever ta louange?
Te contempler, c’est accéder aux joies sereines sans nuages.

4 Louons Tamar la souveraine et reine de mes pleurs sanglants,
Humble chantre non maladroit. j’ai dit sa beauté me cinglant,
Mon encre fut un lac de jais et ma plume un roseau pliant,
Fais donc justice, javelot, du cœur de l’entendeur si lent!

1

რომელმან შექმნა სამყარო ძალითა მით ძლიერითა,

ზეგარდმო არსნი სულითა ყვნა ზეცით მონაბერითა,
ჩვენ, კაცთა, მოგვცა ქვეყანა, გვაქვს უთვალავი ფერითა,
მისგან არს ყოვლი ხელმწიფე სახითა მის მიერითა.

2

ჰე, ღმერთო ერთო, შენ შეჰქმენ სახე ყოვლისა ტანისა,
შენ დამიფარე, ძლევა მეც დათრგუნვად მე სატანისა,
მომეც მიჯნურთა სურვილი, სიკვდიდმდე გასატანისა,
ცოდვათა შესუბუქება, მუნ თანა წასატანისა.

3

ვის ჰშვენის, – ლომსა, – ხმარება შუბისა, ფარ-შიმშერისა,
– მეფისა მზის თამარისა, ღაწვ-ბადახშ, თმა-გიშერისა, -
მას, არა ვიცი, შევჰკადრო შესხმა ხოტბისა, შე, რისა?
მისთა მჭვრეტელთა ყანდისა მირთმა ხამს მართ, მი, შერისა.

4

თამარს ვაქებდეთ მეფესა სისხლისა ცრემლ-დათხეული,
ვთქვენი ქებანი ვისნი მე არ-ავად გამორჩეული.
მელნად ვიხმარე გიშრის ტბა და კალმად მე ნა რხეული,
ვინცა ისმინოს, დაესვას ლახვარი გულსა ხეული.

5 En son honneur on m’ordonna de composer ce doux poème,
De louer cheveux et sourcils, cils indociles, lèvres-gemmes,
Rangée cristalline de dents, perles serrées, d’attrait suprême.
Un étau flexible de plomb brise la pierre la plus ferme.

6 Pour porter ma parole au loin, du cœur et de l’art secondée,
Ô, force par Toi octroyée, ô, raison par Toi fécondée,
Daignez évoquer Tariel, beauté du ciel et de l’ondée,
Trois astres lies, trois héros, fidèle amitié insondée.

7 Venez verser pour Tariel des flots jamais sèches de larmes.
Quel est le mortel qu’épargna la froide lance de ses charmes?
Moi, Roustvéli, je viens rimer, le cœur pour lui percé de l’arme,
Ce récit ancien, depuis, en perles sonnant son alarme.

8 Moi, Roustvéli, j’ai assumé ce que notre métier comporte,
Pour elle mort, je sers pourtant celle qui conduit les cohortes.
Je défaillis, pour les midjnours, point de baume d’aucune sorte,
J’implore guérison, sinon à être enseveli j’exhorte.

5

მიბრძანეს მათად საქებრად თქმა ლექსებისა ტკბილისა,
ქება წარბთა და წამწამთა, თმათა და ბაგე-კბილისა,
ბროლ-ბადახშისა თლილისა, მის მიჯრით მიწყობილისა.
გასტეხს ქვასაცა მაგარსა გრდემლი ტყვიისა ლბილისა.

6

აწ ენა მინდა გამოთქმად, გული და ხელოვანება, -
ძალი მომეც და შეწევნა შენგნით მაქვს, მივსცე გონება;
მით შევეწივნეთ ტარიელს, ტურფადცა უნდა ხსენება,
მათ სამთა გმირთა მნათობთა სჭირს ერთმანერთის მონება.

7

მო, დავსხდეთ, ტარიელისთვის ცრემლი გვდის შეუშრობელი;
მისებრი მართ დაბადებით ვინმცა ყოფილა შობილი!
დავჯე, რუსთველმან გავლექსე, მისთვის გულს ლახვარ-სობილი,
აქამდის ამბად ნათქვამი, აწ მარგალიტი წყობილი.

8

მე, რუსთველი ხელობითა, ვიქმ საქმესა ამა დარი:
ვის ჰმორჩილობს ჯარი სპათა, მისთვის ვხელობ, მისთვის მკვდარი;
დავუძლურდი, მიჯნურთათვის კვლა წამალი არსით არი,
ანუ მომცეს განკურნება, ანუ მიწა მე სამარი.

24 De rude, difficile accès, l’amour est d’un genre sublime,
Le sentiment ou la débauche élève son homme ou l’abîme,
Amour est un, licence est autre, entre eux s’étend un grand abîme.
De les confondre gardez-vous, croyez-en mon conseil ultime.

25 Un amant doit être constant, non dévoyé, vil et coureur,
Éloigné de sa bien-aimée, il se lamente en sa douleur,
Son cœur à la seule attaché, lui vouant toute son ardeur.
Je hais une attache sans cœur, les embrassades, la langueur.

26 Un midjnour ne doit désigner ces ébats du nom de l’amour,
Désirant celle-ci, puis l’autre et les consolant tour à tour,
Pareil aux jouvenceaux légers, volant au plaisir chaque jour.
Qui ne cède aux tentations, celui-là est un bon midjnour.

27 Un amant refoule, avant tout, et dissimule sa tourmente,
Cherche partout à s’isoler et n’oublie jamais son amante,
Se meurt au loin, languit au loin, au loin s’émeut et se lamente,
Affable, déférent, pour lui du pardon l’amour s’alimente,

 

24

მიჯნურობა არის ტურფა, საცოდნელად ძნელი გვარი;
მიჯნურობა სხვა რამეა, არ სიძვისა დასადარი:
იგი სხვაა, სიძვა სხვაა, შუა უზის დიდი მზღვარი,
ნუვინ გაჰრევთ ერთმანერთსა! გესმას ჩემი ნაუბარი!

25

ხამს მიჯნური ხანიერი, არ მეძავი, ბილწი, მრუში,
რა მოჰშორდეს მოყვარესა, გაამრავლოს სულთქმა, უში,
გული ერთსა დააჯეროს, კუშტი მიჰხვდეს, თუნდა ქუში;
მძულს უგულო სიყვარული, ხვევნა, კოცნა, მტლაშა-მტლუში.

26

ამა საქმესა მიჯნური ნუ უხმობს მიჯნურობასა:
დღეს ერთი უნდეს, ხვალე სხვა, სთმობდეს გაყრისა თმობასა;
ესე მღერასა ბედითსა ჰგავს ვაჟთა, ყმაწვილობასა.
კარგი მიჯნური იგია, ვინ იქმს სოფლისა თმობასა.

27

არს პირველი მიჯნურობა არ-დაჩენა ჭირთა, მალვა,
თავის-წინა იგონებდეს, ნიადაგმცა ჰქონდა ხალვა,
შორით ბნედა, შორით კვდომა, შორით დაგვა, შორით ალვა,
დათმოს წყრომა მოყვრისაგან, მისი ჰქონდეს შიში, კრძალვა.

28 Il se doit de ne dévoiler devant personne son élan,
De ne médire de sa belle et de ne paraître dolent,
De ne manifester l’amour, se maîtrisant, se consolant,
Acceptant maux et feu, joyeux, et tel au festin s’en allant.

29 À part un fou, qui se fiera au midjnour dévoilant qui l’aime?
Quel en est le profit, sinon de nuire à elle et à soi-même?
Comment louer en médisant, n’est-ce pas là un faux dilemme?
Pourquoi blesser un cœur aimant, voir sa belle de courroux blême?

30 Je m’étonne quand un amant feint la passion amoureuse:
Pourquoi s’obstiner à noircir sa bien-aimée meurtrie, honteuse?
Qu’il méprise» s’il n’aime pas, sans calomnie avant-coureuse!
L’homme méchant prise surtout une parole vénéneuse.

31 Si l’amant pleure son amante, on compatit à sa souffrance,
La solitude au midjnour sied, lui sera comptée comme errance,
Le souvenir de son amie éloigne seul l’irrévérence,
Auprès des autres le midjnour cache l’amour de préférence.

28

ხამს, თავისსა ხვაშიადსა არვისთანა ამჟღავნებდეს,
არ ბედითად “ჰაის” ზმიდეს, მოყვარესა აყივნებდეს,
არსით უჩნდეს მიჯნურობა, არასადა იფერებდეს,
მისთვის ჭირი ლხინად უჩნდეს, მისთვის ცეცხლსა მოიდებდეს.

29

მას უშმაგო ვით მიენდოს, ვინ მოყვარე გაამჟღავნოს?
ამის მეტი რამცა ირგო: მას ავნოს და თვითცა ივნოს.
რათამცაღა ასახელა, რა სიტყვითა მოაყივნოს?
რა ჰგავა, თუ მოყვარესა კაცმან გული არ ატკივნოს!

30

მიკვირს, კაცი რად იფერებს საყვარლისა სიყვარულსა:
ვინცა უყვარს, რად აყივნებს მისთვის მკვდარსა, მისთვის წყლულსა?!
თუ არ უყვარს, რად არა სძულს? რად აყივნებს, რაცა სძულსა?!
ავსა კაცსა ავი სიტყვა ურჩევნია სულსა, გულსა.

31

თუ მოყვარე მოყვრისათვის ტირს, ტირილსა ემართლების;
სიარული, მარტოობა ჰშვენის, გაჭრად დაეთვლების;
იგონებდეს, მისგან კიდე ნურაოდეს მოეცლების,
არ დააჩნდეს მიჯნურობა, სჯობს, თუ კაცსა ეახლების.

პ.ს. პერსონალური დიდი მადლობა ეტატუნის! :*

პ.პ.ს. და უდიდესი მადლობა, რა თქმა უნდა ,ბატონ გასტონ ბუაჩიძეს!

პ.პ.პ.ს. გაგრძელება იქნება!


10 ფიქ-აფ ხერხი

ანუ როგორ გავიცნოთ ვიღაცა coffee shop-ში

მსგავს სათაურებს ხშირად ნახავთ ხოლმე, სხვადასხვა დეითინგ რჩევებსაც

ახლა სხვა საქმე არა მაქვს და მოდი ბარემ ამას დავწერ-თქო ვიფიქრე:

სტატია ესე იწყებოდა, რომ თქვენ ყველა ნორმალური ადამიანივით ალბათ ძალიან დიდ დროს ატარებთო coffee houses :) ჰოდა რატომაც არ გავესაუბროთ ამ სიმპატიურ ადამიანს თქვენს წინ მჯდომს ,რომელმაც ეს-ესაა კაპუჩინო შეუკვეთაო (ხო ისე ყავაზე გამახსენდა, პავლოვზე (საკმაოდ მოუხერხებელ, ჩაკვეხებულ და არც ისე იღბლიან ადგილზე კაფე გაიხსნა (ნუ მაშინ ახალი იყო,თვეების დაძველების ამბავს გიყვებით, მგონი ყავახანა უნდა ერქვას, თუმცა შიგნით საკმაოდ კარგი გარემოა და კარგი ყავ-ები და კარგი გაღსონიც )ჯი-პი-სის და პოპულის მიმდებარედ)

1. დაუსვით სწორი შეკითხვა და არა ისეთი გაცვეთილი კლიშე-კითხვები როგორიცაა “ყავა, ჩაი თუ მე?” კლიშეები არ მუშაობს! ჰოდა თუ რამე ორიგინალურის და თქვენეულის მოფიქრება არ შეგიძლიათ მაშინ მარტივად კითხეთ “რას სვამთ(რას მიირთმევთ)? “ან რომელი გირჩევნიათ….?” ესენი ნაკლებად გამაღიაზიანებელია და პასუხს აუცილებლად მიიღებთ და ააწყობთ მერე საუბარს.

2. იპოვეთ რაღაც საერთო .ადამაინები ყოველთვის ხვდებიან ერთმანეთს ,როცა სასმელის ერთნაირად უცნაური კომბინაცია მოსწონთ ან როცა ერთი მოჯადოებულია მეორის შეკვეთით; ვერაფერს მიაღწ3ევთ ფრაზით”wow ცხელი შოკოლადი თქვენც გიყვართ?”, მაგრამ აი თუ გაქვთ რაღაც სხვანაირი არა-ქომონ,უცნაური გემოვნება,აი მაშინ შეიძლება გააკვირვოთ ვინმე. ან თუ მაგალითად შავი ნალექიანი ყავა გიყვართ (რომელიც ესე იშვიათი არისო დღესო წერს ავტორი,მაგრამ გულისხმობს ამერიკაში),ამითაც შეიძლება ვიღაც გააკვირვოთ და ინტერესი გაუჩინოთ.

3. იკითხეთ ექსპერტის აზრი. ანუ ხშირად მართლა არ იცით ყავის ან სხვა სასმელების ასორტიდან რა აირჩიოთ, ჰოდა კითხეთ ვინმე მომხიბვლელ საპირისპირო სქესის წარმომადგენელს რის აღებას გირჩევდათ.

4. ხშირად კაფე გადაჭედილია ხოლმე, და ადგილი არაა, ასე რომ თხოვე ვინმეს დაგი-შეიროს მაგიდა და მისკუბდი :)))

5. რა არის კოფი-ჰაუზი მუსიკის გარეშე. ჰოდა იმოძრავეთ რიტმში და ვიღაც აუცილებლად გკითხავთ რა სიმღერაა, ვინ მღერის და წავა მელომანიური საუბარი

6. გაეცანით. ხშირად არის ხოლმე სიტუაცია ,რომ რეგულარულად ხვდებით ადამიანს, კაფეში (ნუ აქ კაფეზეა ლაპარაკი თორე იგივე ხდება ტრანსპორტში ან ნებისმიერ სვხა დგილას აი ყოველ დღე ხედავთ ამ ადამიანს უკვე ისეთი შეგრძნება გაქვთ რომ იცნობთ,ჰოდა რატო არ წარუდგენთ თავს?! _აქ ხშირად გხედავთ, მე ესა და ეს ვარ….კარგია არა? ეს ყველაფერი იმისთვის არაა რა თქმა უნდა ,რომ ამ ადამიანთან აუცილებლად პაემნების სერია დაეწყოს და თქვენი სოულ-მეითი გახდეს, თუნდაც უბრალო ნაცნობი ან მეგობარი გახდეს ცუდია?! გადასარევია

7. ეცადეთ გააცინოთ, ჰმმ ეს არც ისენ ადვილია, ზოგი ისე უკმეხად ხუმრობს, რომ არ ვაწყენინოთ ძალით უნდა გაიცინოთ..ყოველ შემთხვევაში კარგი იმით არის მაინც ,რომ თავიდანვე გაიგებთ რა იუმორის პატრონია და ამას დიდი მნიშვნელობა აქვს, მომავალში იუმორით შეეწყობით თუ არა

8. ნუ ახლა რასაც დავწერ ძალიან ბანალურია,მაგრამ მაინც—თუ ის კითხულობს წიგნს ,რომელიც თქვენ უკვე წაკითხული გაქვთ ან ძალიან გინდათ წაიკითხოთ–ბოდიშის მოხდით შეაწვეტინეთ კითხვა (აქ თუ არ გაგინათ) მერე–ძალიან მიყვარს ეს წიგნი და რაღაც ბლა-ბლა ბლა..(ისე პირადი გამოცდილებიდან ხშირად მიყვარს ხოლმე ფრანგული პოკეტ-ბუქით სიარული, უფრო სწორად ჩანთაში ყოველთვის მდიევს და სადმე სკუჩნ სიტუაციაში ვკითხულობ ჰოდა ეს სულაც არ ნიშნავს რომ წიგნი იმიტომ მიჭირავს რომ მინდა მოვიდეს ვინმე და “შემაბას” შეიძლება ძალიანაც გავღიზიანდე თუ სადმე ზე-საინტერესო ადგილას ვიღაც იდიოტი გამაწყვეტინებს ნუ თუ იდიოტი არ აღმოჩნდება კიდე ავიტან როგორმე :)))))))))))

9. ახალი საინტერესო ადგილის ძიებაში ხარ. და კითხავ–ეს ადგილი კი ძალიან მომწონს , მაგრამ სადაა კიდევ მსგავსი ალაგი სადაც შეიძლება ჭიქა კარგი ყავის ან ჩაის დალევა. ის გიპასუხებს და შესაძლოა საუბრის გაგრძელება ასეთიც კი იყოს გინდა ერთად წავიდეთ?

10. მეათეს არ დავწერ დიდად ვერ გავიგე და არაპრაქტიკულია თან ძალიან :)))

ჰოდა დანარჩენი თქვენ იცით

ჩაო ჩაო ჩაო

წერილი აწმყოს წარსულისაგან….

ოსების ჩამოსახლება საქართველოში

ოსეთის ისტორიის შესახებ ისევ და ისევ თუ არის დარჩენილი ისტორიული მასალები, ამას იგინი უნდა უმადლოდნენ ქართველ მემატიანეებს.

მე-15 საუკუნის დამლევს ოსებს მეორნეობა ძლიერ სუსტად სცოდნიათ. თურმე მარტო  ქერს სთესდნენ..მიწის მოხვნაც კი არ ყოფილა მათში წესად მიღებული, ბარითა და ნიჩბით მიწას სჩიჩქნიდნენ და ასე სთესდნენ ქერს ….

1580 წელს ოსეთში ჩამოვარდა დიდი შიმშილობა. ბალახის ჭამამ დიდად ავნო ხალხს. მრავალი გაწყდა. მკვდრები დაუფვლელნი დარჩნენ. ამ დამშეულმა ოსებმა იწყეს აქეთ-იქით გარდახვეწა და დღიური ლუკმის ძებნა მათხოვრობით. ერთი ნაწილი გადმოსახლდა ქართლშიც…

მათ ჩამოსახლებას ქართლში ხელი შეუწყო სვიმონ მეფის ბრძანებამ. ამ დროს ოსები დასახლებულ იქნენ ქსნის ერისთავის მამულში, არაგვის ერისთავის, მაჩაბლის, ფავლენიშვილის, ფურცელაძის და ზოგიც სხვა თავად-აზნაურის მიწაზე, სადაც დღემდე მოსახლეობენ.

ოსების დამშეული გლეხკაცობა ქართლის სოფლებში კარგად მოშენდა, წელიც გაიმაგრა. გულში მიეცათ შიში თავიანთ ხიზნურ ცხოვრების:ვაითუ, ოდესმე აყრა დაგვიპირონო.ითათბირეს და მიმართეს თავად-აზნაურებს, გვიყმეთო, რაკი ჩვენი ყრმობა მოხდება, აყრის შიში აღარ გვექნებაო. მობეზრდათ თავად-აზნაურებს მათი ხვეწნა და განუცხადეს თანხმობა.მას შემდეგ ისინი ქართველ გლეხებს უფრო დაუხალოვდნენ…

ერთი მაგალითი არ მომხდარა, რომ ოსებს და ქართველებს ერთმანეთისთვის ეღალატნოთ… თუ ღალატი მოხდა, ამ გარემოებას ჩვენ ვსთვლით დიდი ცოდვად და ოსების მთელის ისტორიულის ღირსების შეგინებად. ეს ნაქნარია საქართველოს მტრების ჩაგონებით… მხოლოდ ოსებს კი არ ეკადრებათ ქართველების მტრობა და შეძულება, ამას იგინი სასტიკად უნდა ერიდებოდნენ, რადგანაც ქართველთა შეგინება იქნება მათ მამა-პაპათა შეგინება.

ზაქარია ჭიჭინაძე

1915 წ.

http://ka.wikipedia.org/wiki/%E1%83%96%E1%83%90%E1%83%A5%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%98%E1%83%90_%E1%83%AD%E1%83%98%E1%83%AD%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%90%E1%83%AB%E1%83%94